Mostrando entradas con la etiqueta Melide 11-12. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Melide 11-12. Mostrar todas las entradas

lunes, 14 de mayo de 2012

Respuesta de Joana aos vosos comentarios no terceiro trimestre

Sobre los comentarios en el BLOG:

A Estrada

Hola, soy Joana, seguro que estaréis pensando que no tengo palabra, que os prometí contestaros y no lo hice, lo siento, yo no tengo internet ni acceso a él, Sí, ya lo sé, vuestros comentarios y preguntas son de finales de febrero/principios de marzo, estuve enferma y siento mucho no haberos contestado, lo voy a hacer para todos juntos: a Ana (profesora) ¡un saludo, Ana!, a Álvaro (profe de TICs de 1º bachillerato), a Nerea, Nico, Adrián, Miki, Carlota, Joel, Alba, Jessica, Helena, Cristina, Alba, Alba, Andrea, Elisa, otra Alba, Damián y a todos los anónimos. Gracias a todos. Yo no tengo miedo de convivir con asesinas aquí dentro, son otras más, yo voy a salir en breve de permiso y espero, y sobre todo deseo, que pronto me den el tercer grado y después la condicional, la cual me acaba en el 2014.
Muchas gracias por vuestros ánimos.
Nos comunicamos con familia y amigos a través del teléfono, o pueden venir cada sábado por la tarde 45 minutos a través de un cristal y un teléfono y luego 2 ó 3 veces al mes tenemos vis a vis, o sea, estar físicamente junto a tu familia, amigos o, en mi caso, mi marido.
La cárcel te cambia la vida, te rompe tu vida, tienes que dejar TODO fuera para sobrevivir aquí dentro y si yo he reflexionado mucho, lo que más claro tengo es no volver a drogarme, NO, POR FAVOR, NO! Millones de gracias a tod@s, a todos/as chicos/as y profesores/as que estuvieron allí.

Brión

Gracias por vuestros mensajes de ánimo y por escribirnos. Mil gracias.

Melide

A María, a Fany, Luis, Jose, David, Maka, Marcos y Óscar. Muchísimas gracias por vuestros comentarios que colgasteis en el blog, no sabéis bien lo que esas charlas me aportan. Gracias a todos de corazón.

Sobre mensajes en el CORREO

Negreira

A Cipriano. Gracias por tu comentario, gracias de corazón.

Sobre mensajes en el TUENTI

Melide

Gracias Lorena por tu comentario. ¡Un saludo, un beso!

A Estrada

Rubén, Adrián, Miry. Muchas gracias a vosotros por dejarnos vuestros comentarios y por vuestra acogida. A ver si puedo ver pronto el vídeo. Un beso muy grande a todos.

Joana



martes, 24 de enero de 2012

Comezamos o 2012 no IES de Melide

Mañá estaremos de novo no IES de Melide con dous dos nosos alumnos. Será a primeira salida para un deles.
Agardamos, e sobre todo eles, as vosas opinións e preguntas.

jueves, 18 de marzo de 2010

Máis preguntas

Se algo quedou no tinteiro, aquí podedes escribilo e os nosos alumnos respostarán o antes posible.

Valoración IES de Melide

Poñemos o enlace á web do IES de Melide onde se fala da nosa charla.

Valoración profesorado EPAPU

Debemos agradecer a masiva asistencia de alumnos á charla do proxecto, como profesora do EPAPU Teixeiro quedo satisfeita e de novo agradecida pola participación dos alumnos aos que espero lles teña servido de algo.
Un saúdo para os profesores e equipo directivo que nos atenderon estupendamente.

Valoración internos

Escribo estas líneas para comentar la reunión que mantuvimos con los jóvenes del IES de Melide.
A primera vista y por la cantidad de gente que acudió, esperaba una gran participación de los chicos. A mi modo de ver, la charla pudo ser más profunda y haber tocado más temas de los que se tocaron. Así y todo, fue una gran experiencia en la cual me alegré muchísimo de haber participado. Quiero decir con todo esto que los jóvenes le dan la espalda tajantemente al tema de las prisiones, aún así hicieron preguntas sobre este tema. El tema droga fue uno por el que menos se interesaron los jóvenes dando a entender a mi parecer que no quieren tocar este tema en particular. En las próximas reuniones hay que poner de antemano por nuestra parte que sean valientes a la hora de tocar el tema de las drogas dejando la prisión como la mejor de las salidas para los que como yo somos politoxicómanos desde muy joven con todo, los chicos demostraron cierto temor frente a un futuro nada prometedor para todos aquellos que con 16 o 17 años ya han tenido o tienen un contacto con el oscuro y patético mundo de las drogas.
Sí puedo puntuar la reunión. Le pondría un 7,5 en interés y un 100% en participación.
Paco

¡Hola chic@s, profesores/as!
He salido ya varias veces a dar este tipo de charlas con el proyecto ANOCA y me siento ORGULLOSA de pertenecer a él, cada una es diferente, cada vez me asombro más, me sombro de cómo pueden estar más de 80 chic@s tan jóvenes callados, escuchando, preguntando, atentos.
Creo que lo que hago en el proyecto es maravilloso, EL PROYECTO ES MARAVILLOSO, todas las charlas son lo más cercanas posible. El otro día, me encantó, fuisteis muy cercanos, muy respetuosos. Para mí, ser una de las candidatas a poder salir a dar estas charlas me llena de alegría, desde que empecé a darlas os puedo decir que he asumido mucha responsabilidad.
Me gustó mucho poder compartir con tod@s vosotr@s mi vida, mis experiencias, yo personalmente lo hago y lo hice de corazón, yo os transmití que no os drogaseis, pues no vale la pena y de verdad os lo dije de corazón, pues yo hace 3 años que YA NO LO HAGO, no fumo porros, no tomo pastillas, nada de DROGAS, ya me llegó, toqué el fondo de la vida y hoy por hoy tengo otros pensamientos, otras metas. Como os dije, tengo 3 hijos, quiero recuperarlos y que ellos puedan decir "mi madre es una persona normal, no una drogradicta". Deseo de todo corazón que la charla que os dimos os gustase a todos. Gracias, mil gracias por vuestra atención, gracias a los chic@s, profesores/as y gracias de corazón a mis profesores que de nuevo han confiado en mí, ellos saben que eso significa mucho para mí, me sentí de nuevo "libre", junto a mi compañero y mis profesoras, algo TAN DIFÍCIL cuando cumples una condena. Estoy feliz de haber estado ahí con vosotros y solo espero que mi mensaje os llegase, que no quiero comerle el coco a nadie, solo quiero que veáis esa realidad que existe y que DROGÁNDOTE no llegas más que a la cárcel, a un hospital o a la muerte.
Seguid estudiando, que realmente los estudios son superimportantes, estudiar ahora para que no tengáis que arrepentiros como yo por no haberlo hecho en su momento. Gracias a todos de corazón, es tan difícil transmitir lo que siento en cada salida. Tan solo puedo daros las GRACIAS a todos l@s chic@s que estuvieron allí, a los profes, a Ana, a Xosé Tomás gracias por el libro, al profe que llevaba muletas, a todos con los que comí, en fin A TODOS, gracias, mil gracias por vuestro cariño, afecto y por abrirnos vuestra puerta, para que dos presos pudiesen ENTRAR.
Gracias a toda la gente, que está detrás de todo esto, de este gran proyecto ANOCA y que gracias a ellos, me he dado cuenta que las charlas me hacen ver cada día que soy mejor persona.
Chic@s, ánimo, adelante con esos estudios y apartaros de las drogas que no traen nada bueno, de corazón, sois jóvenes, ahora podéis con TODO, adelante, de nuevo mil gracias por vuestro cariño, atención y cercanía, pues aunque somos personas no dejamos de ser dos presos.
GRACIAS CHIC@S, MIL GRACIAS
Joana